Monthly Archives: maart 2018

R.E.S.P.E.C.T.

Afgelopen week is Tim Knol boos de studio uitgelopen bij Giel Beelen. Het leek Giel grappig om tijdens dat Tim een nummer speelde, een stripper in de studio los te laten. Datzelfde grapje had een collega van Giel uitgehaald bij zangeres Maan, die daar enorm van geschrokken was. Tim had daar iets van gevonden en Giel vond dat Tim zich aanstelde. Vandaag kon Giel dus Tim laten zien hoe leuk dat grapje eigenlijk was. Eerlijk gezegd heb ik het hele fragment niet gezien. Op een of andere manier kan ik me er niet toe zetten om Giel Beelen op welke manier dan ook extra aandacht te geven. (En toch heb ik alweer zes keer z’n naam getypt. Lekker dan.) Bovenstaande samenvatting heb ik geheel uit de reacties op social media opgemaakt. Het woord “respect” kwam vaak voor. Voor de manier waarop Tim Knol reageerde en voor het gebrek eraan wat hem ten deel was gevallen.

Het gebrek aan respect voor een muzikant die gratis in jouw programma een liedje komt spelen. En het klopt; we hebben in Nederland weinig respect voor muzikanten die hun (eigen) nummers uitvoeren. Het minuutje van dwdd is berucht (al zijn ze daar wel van afgestapt). Ik herinner me een optreden van Queens of the Stone Age waarbij de band een minuut mocht spelen nadat er door gasten aan tafel eerst 10 minuten was gekletst over hoe goed en relevant deze band wel niet was. I rest my case.

Tegenwoordig heb je meer kans om in dwdd muziek te mogen maken als je op een of andere manier een cover kan doen dan met een eigen lied. Bij de “American Recordings ” of het “Nederlands songboek” komen verschillende artiesten een cover doen, eigen werk is nog maar aan enkelen voorbehouden. (En dan mág Waylon een hele week lang iedere avond een eigen lied spelen, blijkt er tóch een cover tussen te zitten!)

In het eerder genoemde radioprogramma mag je dan nog wel eigen werk spelen. Op voorwaarde dat je ook een cover doet. Nu heb ik niks tegen het spelen van covers, maar waarom op die manier zo nadrukkelijk kiezen voor de makkelijke en bekende weg? Ander voorbeeld: in Arnhem is cafe Dollars al jaren hét cafe voor live-muziek. Iedere week weer met dezelfde coverbands, al dan niet in sessievorm. Ik kan me niet heugen dat er ooit een band is geboekt met eigen werk.

En áls er dan een bandje ergens zijn ziel en zaligheid over het publiek mag uitstorten, wordt er enthousiast doorheen gekletst. Er worden al Lul-niet-lolly’s uitgedeeld bij concerten.

Wij als publiek zijn dus net zo respectloos. Het lijkt alsof we niet meer erkennen en herkennen welke passie, welke emotie en welk vakmanschap er nodig is om een lied of een album te maken. Muziek is zo makkelijk en overal beschikbaar tegenwoordig, dat het creatieve proces te veel naar de achtergrond is verdwenen. En hierdoor verliezen we de kunst om er van te genieten.

Ik lees dat, om de luisteraar op bijvoorbeeld Spotify binnen te houden, je 30 seconden hebt om je refrein of je punt te maken. 30 seconden! Dat is nog voor het 2e couplet van Bohemian Rhapsody, om over het opera-gedeelte nog maar te zwijgen. Bij “When Doves Cry” van Prince is de goede man nog geeneens begonnen met zingen! Zelfs Johnny Cash is nog niet aan het refrein van “Ring of Fire” toegekomen bij seconde nummer 30.

Voor mij gaat muziek over het vertellen van verhalen. En die verhalen verdienen het om goed en zorgvuldig verteld te worden. En ze verdienen het ook om goed en zorgvuldig beluisterd te worden. En ik wil hier helemaal geen discussie beginnen over geluidskwaliteit maar mensen, gun die mooie liedjes toch ook een mooi geluid. Dus koop die cd of dat vinyl, zet ‘m op, ga lekker zitten (leg je telefoon ff weg) en laat je meevoeren door het verhaal!

 

 

Cowboys en Indianen

Ik zal het maar gelijk bekennen: ik heb me wel eens verkleed als indiaantje. Vroeger, met carnaval ofzo. Gewoon, omdat ik dat leuk vond. Ik vond indianen cool, las de boeken over Arendsoog en later ook over Winnetou. Ik wist nog niet wat een racist was, maar wist al wel dat de Apaches “nobele krijgers” waren. En ik had er geen benul van dat precies dat begrip “nobele krijger” waarschijnlijk nu als institutioneel racisme wordt gezien.

Onlangs werd door Tivoli in Utrecht een kinderfeest met als thema “Het Wilde Westen” afgeblazen na een aanklacht door een actiegroep dat TivoliVredenburg afbreuk deed aan “culturen van volken die sinds 1492 slachtoffer zijn van de grootste genocide ooit”.

Tivoli „Op het moment dat dit festival leidt tot een dergelijke commotie, dan schieten wij ons doel voorbij. Daarom zullen wij een dergelijk thema niet meer kiezen voor ons kinderprogramma.”

Nu wil ik geen afbreuk doen aan het lijden van de indianenstammen in Noord Amerika (of aan het lijden van wie dan ook). Maar. Kom op!

Mensen vertrouwen niet meer in elkaars goede bedoelingen. Als we iets zien waar we het niet mee eens zijn of waardoor we ons gekwetst voelen, gaan we er gelijk van uit dat dit precies de bedoeling is van de ander. Vervolgens gaan we er met gestrekt been in, waardoor een potentieel zinnige discussie bij voorbaat kansloos is, omdat er gelijk twee kampen zijn.

Het grappige is dan wel dat vaak door de reacties van het ene kamp, juist het andere kamp bevestigd wordt in zijn standpunten. Zoals een voorstander van Zwarte Piet die roept dat Zwarte Piet helemaal niet racistisch is en als je dat niet snapt moet je maar terug naar je eigen land. Of een actiegroep die Sinterklaas met de dood bedreigt. Of een zaal aanklaagt wegens discriminatie omdat ze een Wild West-kinderfeest organiseert.

Kijk, vrijheid van meningsuiting is een fantastisch recht dat we hebben hier. Maar het is geen plicht. Het zou fijn zijn wanneer we allemaal eerst eens zouden nadenken over onze mening voordat we die op social media slingeren.

Het zijn overigens niet per se de cowboys die verantwoordelijk zijn voor de afslachting van de indianen. Cowboys, die waren vooral druk met koeien hoeden. De indianen hadden veel meer te vrezen van de legertroepen en de Amerikaanse regering. En ik heb het wel de hele tijd over indianen, maar eigenlijk klopt dat ook niet. Ze heten alleen indianen omdat Columbus dacht dat hij in Indië was.

Kunnen we toch gewoon Cowboytje en Indiaantje blijven spelen.